جبرئيل را وقت خوش گشت ، پرهاى طاوسى فروگشاد ، گفت : اگر قصورى هست در ديدهء ماست ، امّا ترا عشق بر كمالست ، بحقّ اتّخذك خليلا . وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ - درين آيات سه جايگه باز گفت : وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ ، هر جاى قومى را تنبيه است ، و معنى را مخصوص . اوّل تنبيه عامّهء مسلمانان است . دوم تنبيه متعبّدان و متّقيان است . سيوم تنبيه صدّيقان و خاصّگيان است . اوّل عامّهء مسلمانان را گفت كه : هر چه در آسمان و زمين است همه ملك و ملك من است . همه آفريده و صنع منست . علم من به همه رسيده ، و از همه آگاهم . حقها ميان شما واجب كردم ، و فرضها باز بريدم . زنان را و يتيمان را و مستضعفان را حقها بجاى آريد ، و فرمودهء من به كار داريد ، و بمواسات و صلح كوشيد . اگر نيك كنيد و اگر بد ، اگر صلح كنيد و گر جنگ ، بحقيقت دانيد كه من ميدانم و من مىبينم ، كه همه آفريده و صنع منست ، آفريده و صنع من كى پنهان شود بر من : أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ . در آيت ديگر گفت : وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الآية - شما كه عابدان و پرهيزگاران‌ايد ، يكبارگى همه بكوى تقوى در آئيد ، و تقوى پناه خود سازيد ، و از راه شبهت و تهمت برخيزيد . اين بگفت و بفرمود ، آن گه گروهى را توفيق داد ، و گروهى را در راه خذلان فرو گذاشت ، و همه را آگاهى داد كه من بىنيازم ، نه از طاعت آن موفّق مرا سود ، نه از معصيت آن مخذول مرا زيان . هر چه در آسمان و زمين همه ملك و ملك من ، همه مقدور و مصنوع من ، اگر خواستمى همه موفّق آفريدمى يا همه مخذول . كس را بر من اعتراض نه ، و از حكم من اعراض نه . در آيت سيوم گفت : وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا -